Ze maken je het echt niet makkelijk

Als eerste moet ik duidelijk maken dat ik een langstudeerder ben. Voorheen vond ik het afschuwelijk en schaamde ik mij ook, maar ik heb het geaccepteerd. Ik ben niet de enige en het is niet volledig mijn schuld. Ja, ik ben niet de voorbeeldigste student geweest, dus ik heb zeker zelf ook schuld. Alleen mijn opleiding hielp ook niet altijd mee, net als nu. Afstuderen. Ik wil alleen maar met man en macht afstuderen. Makkelijker gezegd dan gedaan.

Afstudeerkring

Wegens mijn bijzondere status bewandel ik een iets ander traject. Op dit moment niet helemaal erg, omdat ik eigenlijk gelijk loop met een reguliere eindejaar student. Ik kreeg dus hoop, hoop dat ik dan eindelijk kon afstuderen. Alleen ik had geen stage op een basisschool en wilde liever ook niet meer stage lopen, aangezien ik dat succesvol heb afgerond. Om die reden koos ik om mij aan te sluiten bij een afstudeerkring. Een afstudeerkring is een groep studenten die allemaal een deel onderzoeken van één onderwerp en meer samenwerken dan wanneer je zelfstandig een onderwerp heb gekozen. Door mij aan te sluiten bij deze afstudeerkring hoefde ik geen stage te hebben en kon ik gewoon statistiek gaan verzamelen. Perfect. Ondertussen werk ik op een school, dus had ik onderzoek kunnen doen, maar dat is nu niet meer van toepassing. Deze afstudeerkring gaat onderzoek doen naar een naschools programma dat door een organisatie wordt aangeboden. Wij gaan het leerresultaat van dit programma onderzoeken. Eén groep kinderen van maximaal 15 gaat van start en heeft dan elke week op dezelfde dag een bijeenkomst van 2 uur en dat voor 10 weken lang. Bij deze bijeenkomsten werken ze aan de doelen die de kinderen zelf hebben opgesteld en hebben gekregen vanuit school of ouders. Denk hierbij aan zelfvertrouwen, samenwerken, opkomen voor jezelf, etc. Wij gaan dus onderzoeken wat voor resultaten dit programma heeft.

Is dit mogelijk? Blijkbaar wel

Mijn onderzoek zou gaan over de landelijke doelen van de cursus, over de doelen van de cursus die deze lokatie handhaaft en de inhoud van het programma. Sluit het programma aan bij de doelen? Zijn de doelen haalbaar? Ga zo maar door. Prima onderzoek zou je denken. Nou nee. Dit programma dat al drie schooljaren draait heeft dus niets op papier staan behalve de informatie die de kinderen zelf invullen in hun werkboekje. Niets. Op. Papier. Hoe kan je als organisatie nou niets op papier hebben staan terwijl je al drie jaar geld krijgt voor je programma en je vijf dagen per week bijeenkomsten heb? Hoe kan je als organisatie niets op papier hebben staan over het programma? Ze hebben dus niet op papier staan wat zij 2 uur per week 10 weken achter elkaar doen met de kinderen. ‘Waarom voeren jullie bepaalde activiteiten uit?’ ‘We pakken de activiteiten die succesvol waren en herhalen die. Ook als een stagiair een idee heeft, voeren we die uit.’ Kortom, we doen maar wat. We hebben geen idee waarom, maar blijkbaar heeft het resultaat.

Dat was dus mijn eerste verbazing. Het verbaasd mij ook dat bijna niemand anders in mijn afstudeerkring moeite heeft met het feit dat wij een cursus onderzoeken zonder een uitgangspunt. Ze hebben er geen moeite meer dat er geen geschreven programma is die duidelijk werkt aan verschillende doelen of dat de organisatie geen doelen heeft die ze willen behalen.

Gang van zaken tot nu toe

Op de eerste bijeenkomst bij de organisatie kwam ik er dus achter dat er geen geschreven gegevens zijn en ze eigenlijk maar wat doen. Op dat moment liep ik helemaal vast, omdat ik mijn onderzoek in mijn ogen nu niet kon uitvoeren. Gelukkig had ik een gesprek met mijn SLB’er waar toevallig een begeleider van de afstudeerkring bij zat (we zaten in een gedeeld kantoor) waarin ik verder werd geholpen. Goed, ik moest het dan maar doen met de doelen van de kinderen zelf en/of van de ouders/school. Goed, dan moest ik maar aan de hand van een formulier die de begeleiders elke bijeenkomst voor mij moeten invullen, gegevens verzamelen over wat zij in godsnaam uitspoken in die bijeenkomsten. We hebben een plan en ik kan door.

Nou nee, want een andere begeleidster van de afstudeerkring besloot één dag voor de voorjaarsvakantie te mededelen dat ik samen met twee andere studenten de maandag na de vakantie tien weken lang twee uur aanwezig moet zijn op de bijeenkomst. Waarom? Geen idee. Observeren? Naja, nee, want dat is niet wat we hadden afgesproken. Zo zou ik niet gaan onderzoeken. Natuurlijk is die hele begeleidster deze vakantie niet bereikbaar. Vervolgens krijg ik ook nog eens te horen dat ik twee weken later ook een groep op de woensdag 10 weken lang twee uur per week moet volgen. Ehm, wat? Wanneer je buiten beschouwing laat dat dit allemaal zonder overleg is gegaan, hebben we nog het volgende. Woensdag 24 mei moet ik mijn scriptie inleveren. Maandag 22 mei zou de laatste bijeenkomst zijn van groep één, iets meer dan 24 uur voor het inlevermoment. Dan zou woensdag 31 mei de laatste bijeenkomst zijn van groep twee die ik/wij moeten volgen. Dat is een week NA het inlevermoment. Ligt het aan mij of is deze planning onmogelijk?

Het leed dat afstuderen heet.