Inspiratie

Wanneer je van jezelf verwacht dat je schrijft, ben je naargeestig opzoek naar inspiratie. Het kunnen niet van die simpele blogs over producten blijven, maar soms moet het ook werkelijk over iets gaan. Althans, die meerwaarde hoop ik met mijn blog te bereiken. Vroeger heb ik met veel plezier geschreven aan een boek/verhaal. Tot het punt dat mijn computers besloot ermee te stoppen en ik uiteraard nog geen back up maakte. Sindsdien heb ik alleen nog het eerste hoofdstuk. Keer op keer probeerde ik verder te gaan, opnieuw te beginnen en beide opties leverde niets op. Ik was toen zo ongeveer 18 en echt kapot. Het is niet dat ik slechte dingen heb geschreven, er zijn zelfs stukken waar ik trots op ben. Alleen die echte inspiratie is nooit meer teweeg gebracht. Het was altijd alleen vluchtige inspiratie, Italië, Tinder, Marktplaats, stomme gebeurtenissen. We kunnen concluderen dat de meeste inspiratie komt uit dingen en niet uit mensen.

Ik kan iets bekennen, ik kan iets aan jou bekennen. Je zal het waarschijnlijk nooit weten, niemand zal het je ooit vertellen, ik zal het je waarschijnlijk nooit vertellen en je zal nooit weten hoe dankbaar ik je ben. Er zijn weinig dingen echt awkward, maar het is wel echt awkward om te moeten bekennen dat mijn diepe inspiratie door mensen teweeg worden gebracht. Notabene door mensen die ik niet eens persoonlijk ken, laat staan goed ken. De eerste keer was dat door Batman, lach me alsjeblieft niet uit, door Bruce Wayne. Van toen tot nu heb ik keren de Batman films gekeken met Christian Bale om dat stukje inspiratie terug te krijgen, maar tevergeefs. Daar zijn we dan, een ruime 7 jaar verder. Ik ontmoette je per ongeluk. Je kwam ergens binnen wandelen waar iedereen wist wie je was. Ik had geen idee, maar ik wilde wel een idee hebben. Ik sprak je kort, probeerde vragen te stellen die een indruk zouden maken en niet zo standaard waren. In hemelsnaam, waarom maakte je zo een indruk? Sindsdien wilde ik je super graag nog een keer tegenkomen, om, om, ik had geen idee.

Ondertussen heb ik wel een idee. Ik begon me bijna zorgen te maken, waarom liet ik je niet los. Ik weet het, jullie weten het vast ook wel, maar ik weet nu wat je voor me betekend. Serieus, inspiratie, kom je op deze manier tevoorschijn? Als een persoon, als een persoon, serieus? Iets makkelijkers was niet meer voor handen? Ik wil je dan toch bedanken. Bedanken dat je het niet weet, bedanken dat ik de drang voel om weer te gaan schrijven. Ik wil je bedanken dat je er bent, dat je bestaat en ik wil je vertellen dat het fijn is om je te mogen kennen.

Let’s do this.

Leave a Comment.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.