Dreams do come true in Lapland

Wat een ervaring. Het is niet uit te leggen wat een indruk Lapland maakt wanneer je net land. De sneeuw, zoveel sneeuw en zo goed als geen hoogbouw. Heel veel natuur en nog meer natuur. Om nog maar te zwijgen over de indrukken die ik heb opgedaan terwijl we op lokatie waren. We gingen naar Zweden en logeerde bij de Aurora Mountain Lodge. Wil je meer over de lokatie weten? Dan je kan nog even lezen over de voorbereidingen die wij troffen voor de reis en de prachtige lokatie. Ik was heel benieuwd of de reis mijn verwachtingen zou voldoen.

De heenreis naar Zweeds Lapland

We vlogen vanaf Amsterdam, Nederland naar Kittala, Finland. We zouden reizen met een vliegtuig van Tui, maar op het moment zelf bleek het een heel ander toestel te zijn en van een andere maatschappij. Het kostte ook nog wel wat tijd om op te stijgen, omdat de plaatsering van het vlioegtuig helemaal anders was en ook telde ze steeds 1 passagier te veel. Eenmaal opgevouwen in de lucht, was de vlucht zelf prettig en weinig gekke dingen. Helaas was het erg lang bewolkt, waardoor we weinig zicht hadden. Het aangezicht vanuit het vliegtuig op Finland, was dan wel een extra verrassing toen we eenmaal door het wolkendek heen waren.
Het landen was pittig, vrij hard en het lopen van het vliegtuig naar de bus zette ook direct de toon voor de temperatuur. Bam, ja, we waren in Lapland. Muts mijn tas uit en lekker warm over mijn oren. Bij de uitgang van het vliegtuig ving iemand ons op en verwees ons naar de bus. In de bus lag een pakket klaar met eten en drinken, dat was heel erg welkom! Zodra de bus helemaal gevuld was, gingen we op weg naar Zweden, het zou een reis zijn van minimaal drie uur.
Aan het begin was het adembenemend, al die indrukken onderweg. Alleen na ongeveer een uur werd het al weer donker en werd het een strijd tegen de slaap.

Ongeveer vier uur lokale tijd kwamen we in de lodge. We mochten direct door naar de lounge, waar we voorlichting kregen over onze week en ondertussen werd de bagage naar de kamers gebracht. Na de voorlichting moesten we naar ‘de garage’ om onze outfit te passen. Wat kregen we? Een enorme jas, een enorme broek, sneeuwlaarsen, muts, een ballaklava en enorme wanten. (Doe goed onderzoek of je dit krijgt bij de lokatie die je boekt, dit is niet altijd het geval). Om wakker te blijven tot het eten, gingen we daarna door naar de kamer, vergaapte ons over het uitzicht en vertrokken toen voor onze eerst ‘excursie’ naar hun eigen kennel.

De eerste dag in het Laplandse landschap

Na een hele lange nacht bij te hebben geslapen, werden we wakker in een wat onrealistische situatie wakker. Het was nog donker, maar konden genoeg zien om te genieten van de nieuwe laag sneeuw en het verre uitzicht vanuit bed. Om naar het ontbijt te gaan pelde we ons aan en rende ik naar het restaurant. Het was geen uitgebreid ontbijt, maar wel hoge kwaliteit en voor ieder was wils.
Om 10 uur moesten we aangekleed buiten staan voor onze eerste excursie; de sneeuwschoenen wandeling in de Laplandse natuur. Helaas begonnen ik en Jesse vooraan, waardoor we het meeste werk moesten doen. Namelijk door de verse sneeuw een nieuw pad maken achter de veel te vriendelijke gids. Af en toe stopte we, zodat we aan konden sluiten en de gids kon vertellen over de natuur. Nooit verwacht dat er nog zoveel dieren woonden in de winter en hoeveel sporen we wel niet konden zien. Daarnaast was het ook bizar hoeveel sneeuw er lag en de stilte die we konden ervaren als we stilstonden.

Na de soeplunch weer in het restaurant, moesten we ons om twee uur weer melden om te gaan langlaufen. Even serieus, wat een ramp was dat. Ik was nog kapot van de drukke periode op mijn werk en vervolgens een dag reizen. Daarnaast heb ik nog nooit op iets van ski’s gestaan. De eerste 100 meter heb ik meerdere keren gedacht om terug te gaan en ste stoppen. Ik kwam namelijk maar niet vooruit en mijn voorgangers wel! En nog met gemak ook… Gelukkig kreeg ik een gids voor mij waarbij ik het af kon kijken en ging het naarmate we een uur onderweg waren wel makkelijker, maar nog zeker niet zoals het kon. Het was wel bijzonder om dit in het donker te ervaren, terwijl het nog maar 14.30 uur was.
Heb nog heel wat dagen spierpijn gehad en was blij toen deze dag erop zat.

Eerste kerstdag; op de hondenslee

Mensen wat keek ik hiernaar uit. Dit was het, dit was waarom ik onder andere naar Lapland wilde en wilde dit zo graag ervaren. Ik ben echt dol op honden en ik mocht gewoon een hele dag met een hele groep door gaan brengen in de prachtige natuur. Als kers op de taart, was het eindelijk ook helder geworden. We werden voor de kennel voorgelicht over het gebruik van de slee en kregen de benodigde tips en trics.
– De honden stoppen niet als je eraf valt.
– ‘Kick’ mee wanneer je een heuvel(tje) op gaat.
– Leun de tegenovergestelde kant op met bochten en op zachte sneeuw.
– Gebruik de grote metalen rem wanneer we helemaal moeten stoppen en ga er met twee voeten op staan.
– Gebruik de ‘sleepmat’ om af te remmen.
De spanning steeg, want wij waren de tweede slee achter de gids en ik wilde beginnen. Wat een adrenaline, wat een magisch gevoel en ik had het ontzettend naar mijn zin. Het bleek ook dat wij het sterkste stel hadden, want als ik met twee benen op de rem stond, kwamen ze alsnog vooruit als ze met minimaal drie tegelijk sprongen. We hadden een span van vijf honden.
Wat een fantastische manier om eerste kerstdag door te brengen. Met alleen het geluid van de glijdende sneeuw en de pootjes die zachtjes in de sneeuw landde. Ik genoot met volle teugen als ik de honden zag happen naar sneeuw voor vocht of gingen rollen om af te koelen. Een ervaring om nooit te vergeten.

Tweede kerstdag; rendieren voeren in Lapland

Die dag hadden we de ochtend vrij en dat vonden we helemaal niet erg. We konden een tandje rustiger aan doen, een soort van uitslapen en leuke foto’s maken in de sneeuw rondom de lodge. Voor de foto’s liepen we een stukje het bos in en richting de rivier. Het was heel leuk om samen even op pad te gaan en de natuur te beleven zonder een inspanning te leveren.

’s Middags gingen we met de groep in een enorme slee, achter een sneeuwscooter richting Lannavaara waar een Sami boerderij is met rendieren. We gingen in het donker en dat was al een aparte ervaring in de sneeuw. Al vrij snel maakte we kennis met de rendieren die we mochten voeren met een soort Mos. In Zweede houden ze de rendieren wild en was het ook hun keuze, of ze wilde komen eten of niet. Wat een prachtige dieren en wat een prachtige cultuur, de Sami.
In een soort rond houten gebouw met een openhaard in het midden en banken langs de rand, werden we kort geïntroduceerd in de Sami cultuur. Er werd traditionele koffie en koffiekaas aan ons geserveerd. Daarnaast kregen we nog een prachtige ervaring. Moeder en zoon zongen voor ons een traditioneel Sami lied over het water en dat alleen bestond uit klanken. Al hun liederen bestaan alleen uit klanken en niet uit woorden. We kochten er ook een super vet souvenir. Namelijk een gewei!

Woensdag; met volle vaart door de sneeuw

Een hele dag samen op een scooter. Gelukkig was het ook minder koud dan ik had verwacht, NEE GRAPJE, het was echt heel heftig. De temperatuur was vandaag namelijk ineens gezakt naar ongeveer -25 graden, terwijl we steeds ongeveer -10 graden hadden. Blijkbaar brengt dat ook met zich mee dat de binnenkant van je neus bevriest (het vocht wat erin zit) en dat je geen moment zonder handschoenen kon.
Weer naar een instructie kropen wij op de sneeuwscooter. Jesse begon, want ik vond het toch wel spannend. Het was wel fijn dat de zitting van de passagier was verwarmd en er ook handvatten waren die verwarmd waren. Wat mij betreft wat het een lange en intensieve tocht. Het viel me wel tegen hoe lastig het sturen was en hoe enorm koud het toch wel werd bij mijn voeten.
Toch was ook dit een hele bijzondere ervaring toen we wat harder durfde en we te maken hadden met een prachtige ‘zonsondergang’. Wel was ik blij dat we de dag erna een dag vrij waren.

Donderdag; onze enige vrije dag

Al is dat niet helemaal waar, want we hadden ons ingeschreven voor een workshop ’s middags. Ik wilde dit vanaf het begin al heel graag doen, we konden onze eigen sieraad maken van een natuursteen. Omg. Hoe awesome is dat. Dus na een ochtend chillen, liepen we ’s middags de oprit af naar de werkplaats. Jesse ging een ketting voor mij maken van een prachtige groene steen en ik besloot om een zwarte steen te vormen voor in een ring. Het was een heel proces van steen tot gevormde en gepolijste steen. Heel erg leuk om te doen en ook een heel mooi uiteindelijk resultaat.

Vrijdag; de laatste volledige dag

Vandaag alleen de ochtend. Jesse wilde graag ijsvissen, dus we gingen met een hele groep ijsvissen. Wat een operatie is dat, haha! Eerst met een schep, een gat maken in de sneeuw. Daarna moet je met een grote handboor een gat maken in het ijs. Dan in het gat met een soort vergiet het drijvende ijs wegscheppen, om vervolgens je hengel te kunnen laten zakken met aas eraan. Het vergt heel veel geduld en soms ook met geen resultaat. Wij vingen helaas niets, maar een ander stel wel.
Ik vond dat helemaal niet erg, want we kregen een kudde rendieren aan ons voorbij die werd gedreven door iemand op een sneeuwscooter, echt een prachtige afsluiting van onze dag en helaas ook de vakantie.

Nog een keer terug? Zeker! Wil je meer tips en trucs of ervaringen van onze vakantieweek? Laat het weten en dan schrijf ik nog een extra blog!