Nooit verstuurde brieven

Ergens stond mij bij dat ik hierover had geschreven. Ik kan desondanks niets vinden. Het zal wel bij een intentie zijn gebleven. Toch spookt de laatste tijd deze eigenschap van mij door mijn hoofd.

Heb ik honderden brieven liggen die ik ooit had willen versturen? Nee. Verzamel ik ongeopende post? Nee. Er zijn mensen die een groot deel uitmaakte van mijn leven die nooit zullen weten dat ik ze heb geschreven. Dit zijn dan ook mensen die ik gaandeweg heb verloren aan het leven of mensen die ik bewust heb losgelaten. Loslaten gaat alleen niet altijd makkelijk, toch? Dus bij mij ook niet. Wel heb ik een manier gevonden om het loslaten te bevorderen.

Ze staan niet eens op briefpapier

Zoals jullie van mij weten, hou ik een dagboek bij. Op dit papier verwerk ik mijn dagen, mijn gevoelens, mijn ideeën en ervaringen. Zoals in elk dagboek, komen er personen in voor. In mijn 25 jaar ben ik best wel wat mensen tegengekomen die veel voor mij betekende, maar ik door het leven gewoon niet meer zie. Die dingen zijn normaal en gebeuren. Ook ben ik mensen tegengekomen waarvan de universum wilde dat ik zou leren. Ik vind het fijn om dingen af te sluiten. Het is fijn als ik situaties af kan sluiten waar ik geen grip meer op heb (of het gesprek niet meer met de desbetreffende persoon kan/wil voeren). Dan schrijf ik een brief.  Ik schrijf een brief als afsluit. Ja, de brieven komen nooit aan, ja, de woorden zullen nooit de desbetreffende persoon bereiken. Toch heeft het voor mij zin. Ik kan de dingen ‘uitspreken’ die nooit uitgesproken konden worden, ik kan zonder onderbroken te worden mijn zegje doen en het geeft mij een gevoel van rust. Je kan het ook zien als mijn laatste betuiging van respect (al klinkt het wat luguber).

Dit was het dan

Ja, ik begin ook echt met een aanhef en eindig met een groet. Het is van mij, voor een ander. Het is mijn manier van afscheid nemen met mijn hart. Vanaf daar kan ik weer door. Ik kan gaan accepteren wat er is gebeurd, ik kan mijn gevoel een plekje geven en verder gaan. Brieven schrijven is heerlijk. Je kan het op jouw tempo doen en met jou worden. Besluit je toch om ooit het gesprek aan te gaan? Dan heb je houvast. Zijn het brieven aan mensen waarmee ik ruzie heb? Kan. Zijn het brieven aan mensen die ik nog graag in mijn leven zou willen hebben? Kan. Doe iets geks, wees ouderwets.

 

Leave a Comment.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.