Scriptiestress

Je hoort altijd van studenten hoe gestrest ze zijn wanneer ze bezig zijn met hun scriptie. Achteraf hoorde ik dan altijd dat het eigenlijk allemaal wel meeviel en dat het groter wordt gemaakt dan nodig.

Ik zit nu in hetzelfde schuitje. Ik ben bezig met mijn scriptie en met afstuderen. Wanneer jullie dit lezen ben ik uit mijn dak aan het gaan in Parijs en heb ik alles ingeleverd. Alleen nu ik dit schrijf, heb ik nog anderhalve week te gaan voor het inlevermoment. Op de Pabo moet je voor het afstuderen twee verslagen inleveren, een scriptie en een portfolio. Een scriptie is een uit de kluiten gewassen onderzoeksverslag. Een portfolio is bij ons op de opleiding ene verslag waarin je laat zien dat je een startbekwame leerkracht bent door middel van allemaal onderbouwde visiestukken. Dat portfolio is goedgekeurd om in te leveren en moet ik alleen nog samenvoegen. Maar dan, mijn scriptie.

Scriptie

Onderhand weten jullie dat ik in een afstudeerkring zit die onderzoek doen naar hetzelfde onderwerp, maar met verschillende onderzoeksvragen. De weg naar deze onderzoeksvragen was lang en ook was het moeilijk om te bepalen hoe ik onderzoek ging doen. Die dingen zijn gelukkig goedgekomen, maar toen kwamen we bij het schrijven van de scriptie en het verwerken van resultaten. Goed, ik kom al zo een twee en half jaar niet meer op de Pabo voor colleges. Hierdoor heb ik geen idee meer wat er allemaal gezegd was in de colleges over het schrijven van een scriptie. Zo heb ik aan de hand van de handleiding en twee andere scripties, mijn scriptie geschreven. Mijn eerste versie was finaal afgekeurd door mijn begeleidster. Niet op inhoud, maar op structuur. Ik schrok hier oprecht wel van, omdat ik echt dacht dat ik het goed had gedaan en er alleen nog putjes op de i moest worden gezet. Na een hartaanval en een gesprek met mijn begeleidster bleek dat er geen doorgaande lijn in mijn scriptie zat en ik was het met haar eens. Mijn resultaten schampte maar een beetje mijn vragen, in plaats van dat het volledig in verband lag. Dus na een goed gesprek, veel feedback ben ik weer gaan schrijven en samenstellen. Nu (14 mei) heb ik geen idee of het goed is, maar we zullen het begin juni meemaken.

Op dit moment slaap ik al een week nauwelijks tot niet en zit de stress echt hoog. Ik red het inleveren makkelijk, maar toch ben ik er constant mee bezig of ik slaag.

Tips

Al kan ik nu wel een aantal dingen aan jullie vertellen ter advies. Begin op tijd, hou het bij en maak het in etappes. Dat als eerste, want dat scheelt een hoop stress wanneer je er bijna bent.
Dan, stalk je begeleider totdat je bijna een straatverbod krijgt. Het is zo belangrijk om te weten of hetgeen wat je schrijft goed is. Hoe sneller je feedback krijgt, hoe sneller je de stukken kan aanpassen.
Vraag iemand om zijn of haar scriptie, want het is ontzettend fijn om een voorbeeld te hebben uit de praktijk. De handleiding kan nogal wat vaag zijn en met een goedgekeurde scriptie als voorbeeld kan je lezen wat er van je verwacht wordt.

Leave a Comment.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.