Wanneer ik binnen drie dagen een anime volledig kijk, is het denk ik wel een recensie waard. Soms zit er een serie tussen, waar ik aan verslaafd raak, zoals A Sign of Affection. Dit is trouwens mijn eerste recensie in de wereld van anime. Ik doe erg mijn best om up to date te zijn met de juiste termen en benamingen!
A Sign of Affection is een echte romantische anime, met net genoeg drama, en ze noemen het genre ook wel ‘a slice of life’. Waarom is deze serie zo geslaagd? Wat maakt het dat ik bleef kijken? Is het terecht dat deze serie zo veel hype krijgt?

Waar gaat A Sign of Affection over

A Sign of Affection, in Japan bekend als Yubisaki to Renren, is gebaseerd op de gelijknamige manga en draait om Yuki Itose. Yuki is doof, studeert aan de universiteit en communiceert vooral via gebarentaal en haar telefoon. In de allereerste aflevering krijgt ze in de trein voor het eerst contact met Itsuomi Nagi, een jongen die ze tot dan toe alleen van gezicht kende van de universiteit. Die korte ontmoeting laat haar niet meer los. Ze vraagt aan haar goede vriendin Rin of die Itsuomi misschien kent, en toevallig weet Rin precies waar hij werkt. Zo belanden ze al snel samen in de bar waar hij werkt, en rolt het balletje verder.

Vanaf dat moment volg je een hechte groep van zeven personages: naast Yuki en Itsuomi ook Rin, Itsuomi’s neef Kyouya, en hun vrienden Oushi, Emma en Shin. Allemaal raken ze op hun eigen manier verweven in de relatie die tussen Yuki en Itsuomi begint te ontstaan. De serie neemt je mee in de ongemakkelijkheid van het voorzichtig toewerken naar een relatie. Ze zuigt je moeiteloos de wereld van Yuki in, en laat je vooral meegenieten van dat heerlijke, kriebelende gevoel van verliefd worden.

De personages in A Sign of Affection

Zoals eerder genoemd, gaat de serie met name over het ontstaan van de relatie tussen Yuki en Itsuomi. Buiten die twee om zie je vooral Rin (vriendin van Yuki), die interesse heeft in Kyouya (de neef van Itsuomi). Daarnaast verdiept de serie zich ook langzaam in Oushi, Emma en Shin.

Yuki

In A Sign of Affection volg je vooral Yuki, een meisje met roze haar, die doof is en naar de universiteit gaat. Door haar doofheid gebruikt ze gebarentaal, haar telefoon en liplezen om te communiceren. Natuurlijk brengt dit veel uitdagingen met zich mee. Yuki woont alleen met haar moeder (ik heb tot nu toe alleen haar moeder gezien) en leeft in een vrij kleine bubbel. Deze bubbel barst wanneer ze Itsuomi in de trein leert kennen. Door hem treedt ze steeds meer naar buiten, vergroot ze haar wereld en krijgt ze de kans om haar hopes and dreams te delen.

Itsuomi

Ik vind dit oprecht een heel goed geschreven personage. Het duurt ook even voordat je aan hem gewend raakt en ontdekt wat hem typeert. Itsuomi gaat naar dezelfde school als Yuki, maar leert haar pas kennen wanneer ze elkaar tegenkomen in de trein. Hij heeft zilver haar, geverfd door zijn vriend Shin, en heeft een obsessie met andere culturen. Zo is hij regelmatig in het buitenland, spreekt hij drie talen en wil hij na zijn ontmoeting met Yuki natuurlijk ook gebarentaal leren. Zijn ouders zijn op reis, waardoor hij voor nu alleen woont. Hij werkt bij zijn neef Kyouya, in diens bar. In de serie wordt hij in het begin afgeschilderd als een afstandelijke, mysterieuze jongen die erg populair is bij de meisjes.

Rin

Dan heb je de kortharige, optimistische Rin, de vriendin van Yuki. Zij is de connectie tussen Yuki en Itsuomi. Rin maakt aantekeningen voor Yuki in college, maar zit zelf een jaar hoger, net als Itsuomi. Daarnaast weet ze ook waar Itsuomi werkt, omdat haar crush Kyouya daar eigenaar is. Rin is optimistisch, behulpzaam en erg enthousiast.

Naast dit drietal zijn er nog een paar personages die je zeker moet kennen, ook al krijgen ze in deze review geen eigen stukje. Oushi is Yuki’s jeugdvriend en kent, net als zij, gebarentaal. Hij komt nogal gesloten over en heeft duidelijk meer moeite met het uiten van zijn gevoelens dan de rest van de groep. Emma kent Itsuomi al van de middelbare school en is al langer heimelijk verliefd op hem. Shin, op zijn beurt, is een oude schoolvriend van Itsuomi die in een kapsalon werkt, en dus niet toevallig verantwoordelijk is voor Itsuomi’s zilveren haar. Ook hij koestert gevoelens, alleen dan voor Emma. Samen zorgen deze drie voor de nodige spanning en jaloezie binnen de vriendengroep.

Wat vond ik van de anime?

Als iemand die graag romantasy leest en goed op een slow burn gaat, past A Sign of Affection prima bij mij. Natuurlijk speelt het zich af in een real life setting, maar dat gevoel van die slow burn blijft. Het was heel even wennen aan de stijl van de anime. Over het algemeen ziet het er mooi en gedetailleerd uit. Ik vond het ook leuk om te zien dat ze duidelijk afwisselen van stijl wat betreft gezichtsuitdrukkingen. Soms vond ik de gezichten, gezichtsuitdrukkingen en lippen er wel wat vreemd uitzien.

Vooral hoe het verhaal in elkaar steekt en de diepgang vond ik erg mooi. Het duurt even voordat je Itsuomi leert kennen en ook zijn karakter leert waarderen. Aan het begin is het een beetje wennen dat hij niet echt neergezet wordt als een typische Japanse student. Daarnaast is de spanning tussen Itsuomi, Emma en Shin erg goed opgebouwd en daardoor ook voelbaar. Ik vind het vooral heel erg leuk om te zien hoe relaties worden opgebouwd in de Japanse cultuur, omdat het sterk anders is dan de Westerse cultuur. Samengevat: het is je typische romantische anime, maar wel met een mooie, ontroerende en doordachte laag eronder.

A Sign is Affection heb ik gekeken via Crunchyroll. Op dit moment is er één seizoen met 12 afleveringen beschikbaar. Er zijn nog geen officiële aankondigingen van een tweede seizoen.