Op 9 februari 2025 was de 45e editie van de Groet uit Schoorl Run. Het was mijn vierde hardloopevenement tot nu toe en de eerste keer dat mee deed aan deze specifieke loop. Groet uit Schoorl Run is zeker niet het bekendste hardloopevenement. Wel is het (ook) weer een hele populaire en is dan ook elk jaar steevast uitverkocht. Het staat namelijk bekend, vooral de 10 km, als het snelste parcours en waar ook veel persoonlijke records worden verbroken. Daarnaast vindt deze hardloopevenement plaats in een prachtige omgeving. Bij elke afstand loop je namelijk een heel groot deel door de Schoorlse duinen.

Groet uit Schoorl Run

De Groet uit Schoorl Run is een evenement dat vooral bekend staat om de prachtige omgeving en het snelle parcours. Je kan kiezen tussen drie verschillende afstanden als volwassene. Namelijk de 10 km, 21,1 km en de 30 km. De 30 km is een hele mooie tussenstap, als je aan het trainen bent voor een gehele marathon (42,2 km) en je de afstand van de halve marathon (21,1 km) al een keer ervaren heb. Daarnaast is de Groet uit Schoorl Run een heel fijn evenement om je eerste 10 km ‘officieel’ te lopen. Het is goed verzorgd, in een fijne (mooie) en misschien wel motiverende omgeving en dus ook een snel parcours. Je moet je er wel van bewust zijn dat er wat stijging en daling momenten in zitten. De eerste en grootste stijging daling heb je wel vrij vroeg in de race en daar profiteer je bijna de gehele 10 km van.

Onze organisatie

Elk hardloopevenement die je loopt, komt met een bepaalde voorbereiding en organisatie, dat vrij weinig met hardlopen te maken heeft. Je begint met het nadenken over het vervoer er naar toe. Veelal worden er bij deze grote evenementen pendelbussen aangeboden van en naar dichtstbijzijnde (grote) stations. Parkeren, mits je heel vroeg bent, kan je meestal wel vergeten. Door onze woonplaats, Egmond, konden wij de keuze maken om met de elektrische fiets te gaan.
Hoe zag het er voor ons praktisch uit? Met de auto naar Egmond, fietsen ophalen, op de fiets naar Schoorl, fiets neerzetten, naar de sporthal om onze spullen in te leveren na het omkleden en dan naar de start. Hardlopen, sterven, kleding weer ophalen en terug fietsen naar Egmond.
Voor ons was het echt heel goed te doen trouwens, het fietsen. Het is zo een 15 km en we hebben er ongeveer 47 minuten over gedaan om te komen. Uiteraard hadden we ‘mazzel’ met het weer, want het was droog, weinig wind en niet al te koud.

Praktische voorbereiding

Kleding, ik krijg daar dus op ‘wedstrijd’ dagen altijd een dikke error van. Dat hardlopen zal allemaal wel prima gaan, maar het kiezen van de juiste kleding. Ik moet ook wel toegeven dat ik dat in deze tijd van het jaar wel vaker lastig vind en dat het ook heel erg aan de persoon ligt, wat je fijn vindt lopen. Het zou rond de 4-7 graden worden. Dus wel een thermolegging, want ik krijg toch vrij snel stijve benen als het buiten wat kouder is. Ik heb dan ook respect voor de personen die in die temperatuur en kouder gewoon in een korte broek kunnen hardlopen. Uiteindelijk dus een thermolegging, thermo longsleeve en een gewone longsleeve eroverheen. Handschoenen hoefde net niet en wat mij betreft een muts of iets dergelijks ook niet. Probeer ook trouwens van te voren kledingkeuzes uit!

Dan ben je heel erg afhankelijk van je starttijd als je eten/drinken wil plannen. Voordat we naar het startvak gingen heb ik nog flink wat gedronken en een proteïne reep genomen. Onderweg heb ik geen drinken gepakt of eten gepakt, want dat doe ik normaal bij 10 km ook niet. Nadat ik klaar was met lopen ben ik naar de sporthal gelopen. Onder het lopen had ik al een AA-drink op die werd uitgedeeld bij de finish. In de sporthal dronk ik nog vrij veel water. Ik had ook een bak met kwark meegenomen, noten en proteïnepoeder. Dat heeft mijn lijf na 10 km altijd wel nodig. Nu moesten we natuurlijk ook nog terug fietsen.

Onze dag; de Groet uit Schoorl run

Fietsen was echt een prima keuze en al helemaal op een elektrische fiets. Het was voor mij een goede manier om wat spanning kwijt te raken. We konden tot tussen de start en de finish onze fietsen kwijt. Daarna moesten we nog een stukje lopen richting de sporthal. Dit moest langs de laatste 200 m van het parcours. Dat was eh, niet heel erg fijn. Want;
– Er stonden toeschouwers.
– Het was op zijn smalst, drie meter breed,
– Er kwamen mensen ons tegemoet die klaar waren.
– Er kwamen mensen ons tegemoet die al naar de start liepen voor de 10 km.
– Dan had je nog de mensen die naar de sporthal wilde (waar wij bij hoorde).
Dat bracht even een spike van nervositeit, omdat we nog 45 minuten hadden voordat we moesten starten. In die 45 minuten moesten we nog die mega drukke sporthal in komen, ons omkleden, onze spullen inleveren, de sporthal uit en lopen langs het parcours om naar de start te gaan. Jesse moest nog een reserve nummer halen, omdat zijn gekochte nummer niet op tijd aan waren gekomen.

In de sporthal was het heel druk met mensen die zich klaar maakte voor de 10 km, maar ook met mensen die al klaar waren met lopen. Hierdoor was het best wel hectisch en duurde het even voordat onze spullen werden gelabeld en op werden geborgen. Niet erg, want uiteindelijk was het langs het parcours een stuk rustiger en stonden we 10 minuten voor de starttijd in ons startvak. Ik zocht in het startvak alvast een muzieklijst uit, zette mijn koptelefoon vijf minuten voor het starten op en deed op mijn plek wat oefeningen om warm te worden.

Het parcours

Je begint het eerste stuk in Schoorl, de eerste 1 – 2 kilometer loop je door het dorp heen. Daarna laat je het dorp achter je, om de duinen in te gaan. Dat stuk was zwaar, want ik had niet verwacht dat we zo een lang stuk zouden gaan stijgen en vooral zo snel al. Het voordeel is, dat je wel nog hoog in je energie zit. Het nadeel is, dat je het risico loopt om te hard te gaan lopen en het is vervelend mensen inhalen. Daarna loop je echt heel wat kilometers door de duinen heen. Het mooiste zijn de stukken, die je best wel veel hebt, dat je dus net een klein beetje aan het dalen bent. Lopen kost dan toch minder moeite en je kan je tempo houden, maar misschien wel je hartslag wat laten zakken. Die lus op de Hargerzeeweg, is trouwens geen pretje. Het eerste stuk zie je allemaal mensen lopen die al verder zijn dan jij en vervolgens, loop je op een heel smal slecht verhard stuk waar je moet vechten voor je plekje om goed je temp te houden. De laatste 2-3 kilometer loop je weer door de bewoonde wereld, Groet.

Al om al, zeker een leuke run in een mooie omgeving. Het is ook een snel parcours, want ik liep er een dik persoonlijk record! Ben er alleen nog niet zeker van of ik mij voor volgend jaar in ga schrijven.
De volgende loop? Zandvoort Circuit Run, 12 km. Ben heel benieuwd!